کشیدگی شانه
کشیدگی یک عضله به معنای آسیب دیدگی تاندون آن عضله می‌باشد. هر عضله در انتهای خود، بافت نرم و نازکی به نام زردپی یا تاندون تشکیل می‌دهد. تاندون مانند رباط، از پروتئینی به نام کلاژن ساخته شده است و ساختاری محکم و زردرنگ است که عضلات را به استخوان متصل می‌کند. رباط بسیار شبیه به تاندون است اما برخلاف آن، وظیفه دارد تا دو استخوان را در محل مفصل به هم متصل نگه دارد. وظیفه اصلی تاندون انتقال نیروی عضله به استخوان است که سبب حرکت استخوان می‌شود. آسیب‌های تاندون از بیماری‌های شایع دستگاه حرکتی انسان می‌باشد. کشش‌ها و فشارهایی که در هنگام فعالیت مکرر یا حرکات ورزشی ایجاد می‌شود، از شایع‌ترین علل آسیب‌دیدگی این ساختارهای قدرتمند است. با افزایش سن، احتمال کشیدگی تاندون بیشتر می‌شود. استراحت و عدم استفاده از عضله، به تدریج سبب کاهش التهاب و بهبودی آن خواهد شد. کشیدگی شانه از این جهت که سبب درد و از کار افتادگی فرد می‌شود دارای اهمیت است.

علت کشیدگی شانه
کشیدگی شانه در مواردی که فرد برای انجام فعالیت‌های روزانه خود به طور مکرر دست و شانه را تکان می‌دهد شایع‌تر است. در ورزش‌هایی که فرد، مدام در حال استفاده از دست و شانه است مانند شنا، تنیس، والیبال، پینگ‌پونگ و پرتاب دیسک احتمال آسیب به تاندون شانه بیشتر خواهد بود. نقاشان ساختمان که مدام دست و شانه خود را بالا می‌برند نیز با احتمال بیشتری ممکن است دچار کشیدگی شانه شوند.
با افزایش سن، تغیراتی در بافت تاندون به وجود می‌آید و در اثر این تغییرات کشیدگی تاندون محتمل‌تر خواهد شد. کشیدگی تاندون اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که بازو به طور ناگهانی بچرخد، ضربه‌ی مستقیم به شانه وارد شود یا فرد روی شانه به زمین بی‌افتد. در صورتی که به ناحیه شانه ضربه‌ای وارد شود و درد و تورم دائمی در آن ناحیه وجود داشته باشد، باید در سریع‌ترین زمان ممکن به یک متخصص مراجعه کرد.

علائم کشیدگی تاندون شانه
کشیدگی و آسیب به تاندون عضلات شانه از آسیب‌های شایع هنگام ورزش است؛ به همین دلیل آگاهی درباره‌ی علائم آن دارای اهمیت می‌باشد. اصلی‌ترین و شایع‌ترین علامت کشیدگی شانه، درد است. علائم کشیدگی شانه با توجه به محل آسیب، شدت ضربه و نحوه بروز آسیب ممکن است متفاوت باشد. تظاهرات شایع کشیدگی تاندون شانه، شامل درد، تورم در اطراف شانه و محدودیت دامنه حرکتی آن می‌باشد. درد و تورم ممکن است همراه با قرمزی و کبودی باشد. با آسیب تاندون شانه فعالیت‌های روزمره فرد مانند شانه کردن موها و مسواک زدن مختل می‌شود. فرد در هنگام خوابیدن ممکن است درد شدیدی را حس کند که شدت این درد گاهی آنقدر زیاد است که فرد را از خواب بیدار می‌کند.
درد و تورم در قسمت جلویی شانه و بازو، درد در هنگام بالا بردن دست و از بین رفتن دامنه طبیعی حرکت شانه از دیگر تظاهرات کشیدگی تاندون است.
اگر فرد به این علائم توجه لازم را نداشته باشد و برای درمان اقدامی نکند، ممکن است کشیدگی ساده تاندون که با استراحت بهبود می‌یافت به پارگی تاندون تبدیل شود که تنها راه درمان آن جراحی است. شدت پارگی با میزان درد بیمار ارتباطی ندارد. ممکن است شخص با پارگی جزئی یا کشیدگی تاندون درد شدیدی داشته باشد؛ در حالی که با پارگی کامل تاندون دردی را احساس نکند.

تشخیص کشیدگی تاندون
هنگام مراجعه، پزشک از شما در مورد علت وقوع درد، شدت آن و دیگر علائم سوال‌هایی می‌پرسد. همچنین با توجه به محل درد معایناتی انجام می‌شود و از شما خواسته می‌شود دست خود را در شرایط مختلف حرکت دهید. این معاینات برای تشخیص بهتر ضروری است. اگر با انجام حرکتی درد شما بهتر یا بدتر می‌شود، باید آن را به پزشک خود اطلاع دهید. در اغلب موارد می‌توان با یک معاینه، به راحتی وجود کشیدگی تاندون شانه را تشخیص داد.
در صورتی که پزشک به پارگی تاندون شک داشته باشد یا نتواند با معاینه آن را به راحتی تشخیص دهد، تصویربرداری و MRI انجام می‌شود.

درمان کشیدگی تاندون شانه
اگر به کشیدگی یا پارگی جزئی تاندون توجهی نشود و فرد با همان شیوه قبل به فعالیت خود ادامه بدهد، کشیدگی ساده‌ای که می‌توانست با استراحت بهبود یابد تبدیل به یک پارگی وسیع در ناحیه تاندون خواهد شد.
برای درمان کشیدگی تاندون در مواردی که قرمزی، تورم و کبودی وجود دارد، گذاشتن یخ بر محل توصیه می‌شود. یخ را به طور غیر مستقیم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، هر ۴ تا ۶ ساعت بر روی محل مورد نظر قرار دهید.
استراحت تاثیر زیادی بر بهبود التهاب تاندون دارد. بیمار باید تا مدتی فعالیت‌های قبلی را قطع کند و کمتر دست خود را تکان دهد. نباید دست را کاملا بی‌حرکت نگه داشت؛ زیرا باعث ایجاد وضعیتی به نام شانه منجمد و سفتی مفصل می‌شود.

از جمله فعالیت‌هایی که در بهبود کشیدگی شانه موثر است می‌توان به فیزیوتراپی اشاره کرد. انجام فعالیت‌های فیزیوتراپی و کششی تاثیر زیادی در بهبود وضعیت کشیدگی شانه و کاهش درد بیمار خواهد داشت.
در صورتی که فیزیوتراپی و استراحت تاثیری در بهبود درد و حرکت بیمار نداشته باشد، جراحی پیشنهاد می‌شود. اگر تاندون به طور کامل پاره شده باشد، ممکن است وضعیت شانه با روش‌های بالا بهبود نیابد. به همین دلیل در این موارد نیز برای فرد درمان جراحی انجام می شود. جراحی به روش آرتروسکوپی انجام می شود.

پیشگیری از کشیدگی تاندون شانه
اغلب کشیدگی‌های تاندون در اثر استفاده‌ی زیاد از شانه به وجود می‌آید. پیشگیری از آسیب تاندون به مراتب بهتر از درمان آن است. برای پیشگیری از کشیدگی شانه باید فعالیت‌هایی که باعث آسیب می‌شود را محدود کرد.
هنگام انجام فعالیت‌های ورزشی نکات زیر را رعایت کنید:
• انجام حرکات ورزشی را به آهستگی شروع کنید و مرحله به مرحله آن را سخت‌تر کنید.
• در صورتی که هنگام انجام فعالیت، احساس درد در شانه خود کردید، به سرعت آن را متوقف کنید.
• فعالیت‌ها را مکرر و با قدرت زیاد انجام ندهید.

فهرست