عفونت استخوانی و مفصلی

استخوان ها ساختاری زنده و محکم در بدن انسان هستند که به شکل داربستی مستحکم، از اندام ها و ساختارهای داخل بدن دفاع می کنند. استخوان ها به دو نوع فشرده (Cortical) و اسفنجی (Cancellous) تقسیم می شوند. استخوان ها هفت عملکرد اصلی در بدن دارند: محافظت از اندام های داخلی در برابر آسیب های مکانیکی؛ ایجاد شکل کلی بدن؛ تولید سلول های خونی؛ ذخیره مواد معدنی؛ حرکت؛ سم زدایی؛ تعادل اسید و باز. مفصل محل اتصال دو یا چند استخوان به یگدیگر می باشد. حرکت استخوان ها از محل مفاصل صورت می گیرد. هم چنین استخوان ها از محل مفاصل قادر به افزایش طول می باشند. ابتلا به عفونت‌ استخوانی و عفونت مفصلی سبب ایجاد عوارض بسیار زیادی در بیماران مبتلا می شود.

پخش عوامل عفونی از طریق جریان خون و رسیدن آن‌ها به ساختارهای اسکلتی باعث تخریب استخوان ها و مفاصل و ایجاد علائمی مثل درد مزمن، ترشح از زخم و ناتوانی های گذرا یا دائمی می‌شود. با افزایش سن، خطر بروز عفونت های مفصلی و استخوانی، به ویژه در افرادی که در بدنشان مفصل مصنوعی دارند بیش تر می شود. عوامل بیماری زا می توانند از طریق جریان خون یا به صورت مستقیم از کانون های مجاور عفونت، به مفاصل و استخوان ها دسترسی پیدا می‌کنند. انتقال عفونت از طریق جریان خون بیش تر در کودکان و افراد مسن دیده می شود. وجود وسایل خارجی در بدن مثل ایمپلنت یا مفصل مصنوعی، سبب افزایش خطر ابتلا به عفونت می شود. انواع عفونت های استخوانی و مفصلی شامل موارد زیر است:

  • آرتریت سپتیک حاد
  • استئومیلیت
  • عفونت های نخاعی شامل آبسه اپی دورال، استئومیلیت مهره ای و دیسکیت
  • استئومیلیت در پای دیابتی

منظور از Hot Joint چیست؟

Hot Joint به معنای التهاب مفصل می باشد. این التهاب در اثر عوامل مختلفی همچون آرتریت سپتیک، آتریت روماتویید، لوپوس، تروما و ابتلا به بسیاری از بیماری های التهابی و غیر التهابی دیگر ایجاد می شود. عفونت مفصلی، از علل مهم التهاب در مفصل می باشد و اگر به موقع درمان نشود، منجر به تخریب مفصل خواهد شد.

آرتریت سپتیک حاد

آرتریت سپتیک، عفونت دردناک مفاصل می باشد. این عفونت می تواند تمام مفاصل را تحت تاثیر قرار دهد؛ اما بیش تر در مفصل زانو دیده می شود. اعتیاد به مواد مخدر تزریقی خطر ابتلا آتریت سپتیک را در برخی مفاصل همچون مفصل استرنوکلاویکولار و ساکروایلیاک بیش تر می کند. این عارضه بیش تر در همراهی با اندوکاردیت دیده می شود.

عفونت مفصلی همانند سایر بیماری‌های التهابی با درد مفصل، تورم، گرمی، قرمزی و کاهش دامنه حرکتی خود را بروز می دهد. عواملی همچون افزایش سن، بیماری های التهابی مفاصل، دیابت، اعتیاد به الکل و داروهای تزریقی، سرکوب سیستم ایمنی، مفصل مصنوعی و تروماهای اخیر، خطر ابتلا به آرتریت سپتیک را افزایش می دهند.

تشخیص آرتریت سپتیک با کمک روش‌های زیر صورت می گیرد:

  • کشت خون: کشت خون در نیمی از موارد مثبت می شود.
  • X-RAY: عکس ساده به تشخیص سایر علل التهاب مفصل کمک می کند.
  • سونوگرافی: از سونوگرافی برای تشخیص وجود مایع بیش از حد و التهاب مایع مفصلی استفاده می شود.
  • آسپیراسیون مایع مفصلی: در این روش از مایع مفصلی نمونه برداری می شود. این مایع از نظر رنگ، قوام و وجود سلول های التهابی و باکتری بررسی می شود. تعداد سلول های التهابی موجود در مایع مفصلی، به افتراق علل التهابی از علل غیر التهابی کمک می کند. آسپیراسیون مایع مفصلی باید قبل از شروع آنتی بیوتیک انجام بگیرد؛ اما در مواردی که بیمار به شدت بدحال است، می توان آسپیراسیون را با تاخیر انجام داد. تمام موارد مشکوک به آرتریت سپتیک باید به پزشک متخصص ارجاع داده شود.

درمان: درمان آرتریت سپتیک با درناژ مایع مفصلی و آنتی بیوتیک صورت می گیرد. خارج کردن مایع مفصلی عفونی می تواند با استفاده از سوزن یا انجام عمل جراحی صورت بگیرد. درمان دارویی معمولا به مدت دو تا چهار هفته ادامه می یابد.

آرتریت سپتیک حاد

عفونت استخوانی یا استئومیلیت

استئومیلیت به معنای عفونت در استخوان می باشد. عوامل بیماری زا از طریق جریان خون یا بافت های مجاور، به استخوان‌ها رسیده و سبب ایجاد عفونت در آن‌ها می شوند.

علائم استئومیلیت شامل تب، خستگی، ضعف، تورم، درد، گرمی و قرمزی در محل عفونت می باشد. در برخی از موارد، عفونت استخوان بدون علامت است.

تشخیص استئومیلیت با انجام روش‌های زیر صورت می گیرد:

  • معاینه ناحیه مبتلا از نظر گرمی، قرمزی و درد
  • تست خون
  • تصویربرداری
  • بیوپسی استخوان

درمان استئومیلیت شامل جراحی و درمان دارویی می باشد. درمان جراحی به منظور تخلیه چرک و حذف استخوان و بافت های آلوده ی اطراف صورت می گیرد.

عفونت استخوانی

عفونت های نخاعی (دیسکیت، استئومیلیت مهره ای و آبسه اپی دورال)

این نوع عفونت بیش تر از طریق جریان خون ایجاد می شود. بیماران مبتلا به تب، کاهش وزن یا اندوکاردیت، در صورت بروز کمردرد جدید یا بدتر شدن درد قدیمی، باید سریعا از نظر عفونت های نخاعی بررسی شوند. بررسی عمدتا توسط MRI صورت می گیرد. در صورت عدم دسرسی به MRI میتوان از CT Scan استفاده کرد. در تصویر برداری باید به دنبال شواهدی از آبسه، دیسکیت، استئومیلیت و سندرم دم اسبی باشیم و در صورت وجود یافته های مثبت، فرد را درمان کنیم.

درمان

  • درمان دارویی: استفاده از آنتی بیوتیک طولانی مدت تزریقی.
  • درناژ و تخلیه آبسه
  • جراحی: در صورت وجود نقایص عصبی، تخریب شدید مهره ها و عدم پاسخ به درمان دارویی، باید نسبت به جراحی اقدام نمود.

عفونت استخوانی یا استئومیلیت پای دیابتی

این نوع عفونت به دنبال زخم پوستی در افراد دیابتی مبتلا به نوروپاتی و مشکلات عروقی ایجاد می شود. در موارد شدید، عفونت به سرعت تمام اندام را درگیر می کند که بسیار خطرناک می باشد. افراد مبتلا به آبسه، نکروز بافت نرم و سپسیس کنترل نشده نیازمند درمان اورژانسی هستند. در این افراد باید از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف و جراحی جهت دبریدمان وسیع با هدف کنترل بیماری استفاده کرد. ممکن است پزشک به منظور حفظ حیات فرد، ناچار به انجام آمپوتاسیون یا قطع عضو شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست