سلولیت

سلولیت یک عفونت باکتریایی شایع و خطرناک در پوست می باشد. پوست آسیب دیده ظاهر متورم و قرمز دارد و در لمس گرم و دردناک است. سلولیت معمولا پوست ناحیه پایین ساق پا را تحت تاثیر قرار می دهد، اما ممکن است در صورت، بازوها، دست و مناطق دیگر نیز بیماری ایجاد کند. سلولیت معمولا هنگامی رخ می دهد که ترک ها و شکستگی های پوست، به باکتری اجازه ورود دهند. اگر سلولیت درمان نشود، عفونت می تواند به غدد لنفاوی و خون گسترش یابد و حیات فرد را تهدید کند. سلولیت معمولا مسری نبوده و انتقال فرد به فرد ندارد.

علل سلولیت

سلولیت معمولا هنگامی رخ می دهد که باکتری ها، عموما استافیلوکوک ها و استرپتوکوک ها، از طریق شکستگی یا ترک وارد پوست شوند. بروز عفونت با استافیلوکوک های مقاوم به متی سیلین (MRSA) در حال افزایش می باشد. باکتری ها از طریق پوست آسیب دیده در اثر جراحی اخیر، زخم، بریدگی، بیماری پای ورزشکاران و درماتیت وارد پوست می شوند. گزش حیوانات نیز می‌تواند سبب ایجاد سلولیت شود. در پای ورزشکاران (Athlete Foot) سلولیت معمولا در ناحیه نزدیک به انگشتان رخ می دهد.

علل سلولیت

عوامل ایجاد سلولیت

جراحت

هر گونه آسیب نظیر زخم، بریدگی، شکستگی و سوختگی احتمال ابتلا به عفونت باکتریایی را افزایش می دهد.

وضعیت پوست

شرایطی مثل اگزما، Athlete Foot و بیماری های پوستی همچون زونا احتمال ورود باکتری و ایجاد سلولیت را بیش تر می کنند.

ضعف سیستم ایمنی

بیماری هایی همچون ایدز و لوکمی، مقاومت فرد را نسبت به عفونت کم تر می کنند.

دیابت

سطح بالای قند خون در افراد با دیابت کنترل نشده، سبب کاهش قدرت سیستم ایمنی می شود. همچنین در افراد دیابتی میزان خون رسانی به اندام ها کم تر از افراد نرمال می باشد؛ به همین دلیل به افراد دیابتی توصیه می شود که پاهای خود را تمیز نگه دارند و هر روز آن‌ها را از نظر علایم عفونت بررسی کنند.

چاقی

به دلیل کاهش خون رسانی به اندام ها، ریسک ابتلا به سلولیت را افزایش می دهد.

زخم بستر

در افرادی که به مدت طولانی بدون حرکت می باشند، امکان ایجاد زخم های فشاری و به دنبال آن سلولیت، بیش تر می باشد.

سابقه قبلی

زخم به جا مانده از جراحی

استفاده از داروهای تزریقی

علائم و نشانه های سلولیت

  • قرمزی با حاشیه نامشخص و در حال گسترش
  • تورم
  • درد
  • گرمی
  • تب
  • نقاط قرمز (Red Spot)
  • تاول
  • خستگی، گیجی و تعریق

تشخیص سلولیت

تشخیص به صورت بالینی و با معاینه ناحیه مبتلا به سلولیت می باشد. گاها ممکن است پزشک برای بیمار تست خون و سایر تست های تشخیصی را نیز درخواست کند.

درمان سلولیت

درمان سلولیت معمولا با یک آنتی بیوتیک خوراکی صورت می گیرد. آنتی بیوتیک تجویز شده توسط پزشک معمولا بر روی هر دو گروه استافیلوکوک و استرپتوکوک تاثیر می گذارد. علائم باید طی سه روز پس از مصرف آنتی بیوتیک، بهبود یابند. دوره مصرف آنتی بیوتیک توسط پزشک مشخص می شود. این دوره معمولا بین پنج تا ده روز است، اما می تواند تا 14 روز نیز ادامه یابد. در این دوره فرد باید اندام آسیب دیده را بالا نگه دارد تا روند بهبودی سریع تر صورت بگیرد. برای کاهش درد فرد می تواند با نظر پزشک از داروهای ضد درد استفاده کند.

در اکثر موارد، علایم و نشانه های بیماری ظرف چند روز از بین می روند اما در موارد زیر ممکن است فرد نیاز به بستری در بیمارستان و دریافت آنتی بیوتیک تزریقی داشته باشد:

  • تب شدید
  • عدم پاسخ به درمان خوراکی
  • پیشرفت علائم بیماری علی رغم درمان خوراکی

در صورت وجود آبسه، فرد نیازمند درمان جراحی می باشد. این جراحی به منظور درناژ و تخلیه چرک درون آبسه صورت می گیرد. ممکن است پس از درناژ آبسه، اسکار عمل باقی بماند.

درمان سلولیت

بهبودی

علائم بیماری ممکن است در روز اول و دوم بدتر شوند، اما سه روز بعد از شروع درمان، باید کم کم بهبود پیدا کنند. فرد باید به منظور بهبودی کامل دوره درمان را تمام کند؛ حتی اگر در اواسط دوره درمان احساس بهبودی کامل دارد. در این دوره فرد باید زخم را تمیز نگه دارد.

اکثر افراد پس از اتمام دوره درمان کاملا بهبود می یابند اما با این حال، امکان عود سلولیت در آینده وجود دارد. افراد پرخطر ممکن است به دوز بیش تری از آنتی بیوتیک نیاز داشته باشند.

عوارض سلولیت

سلولیت درمان نشده عوارض بسیار جدی تری به دنبال دارد:

  • گانگرن و آسیب شدید بافتی
  • آمپوتاسیون یا قطع اندام
  • آسیب به اعضای داخلی بدن
  • شوک
  • مرگ

پیشگیری از سلولیت

  • شست و شوی روزانه زخم پوستی با آب و صابون
  • استفاده از کرم و پماد محافظت کننده
  • پوشاندن زخم با باند و تعویض روزانه بانداژ
  • بررسی زخم از نظر علائم عفونت مثل گرمی، قرمزی، تورم و درد

افراد مبتلا به دیابت و افراد با اختلال خون رسانی، نیازمند مراقبت های ویژه به منظور جلوگیری از آسیب به پوست می باشند:

  • بررسی روزانه پاها ز نظر آسیب دیدگی
  • استفاده روزانه از مرطوب کننده به منظور جلوگیری از خشکی و پوسته پوسته شدن پوست
  • کوتاه کردن ناخن ها که باید با احتیاط انجام شود. فرد باید هنگام کوتاه کردن ناخن ها مراقب باشد به پوست اطراف ناخن آسیب نرساند.
  • استفاده از کفش و دست کش مناسب برای محافظت از دست و پا
  • درمان عفونت های سطحی پوست به سرعت انجام گیرد. عفونت های سطحی به سرعت می توانند از فردی به فرد دیگر منتقل شوند.

ممکن است سلولیت با برخی بیماری ها اشتباه گرفته شود:

  • بادسرخ: بادسرخ (Erysipelas) یک نوع دیگر از عفونت های پوستی می باشد. تفاوت سلولیت با بادسرخ در این است که سلولیت حاشیه برجسته ای دارد که باعث برجسته شدن آن از پوست اطراف می شود. هم چنین ممکن است سلولیت در لمس گرم باشد.
  • آبسه: برخلاف سلولیت، آبسه به شکل توده ای در زیر پوست به نظر می رسد. هم چنین فرد ممکن است علائمی مانند تب و لرز داشته باشد.
  • DVT: در این بیماری، در ورید های عمقی لخته تشکیل می شود. علایم DVT شامل گرمی، درد و قرمزی می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست