در رفتگی پری‌لونیت (Perilunate Dislocation)

شاید در تصادف موتور سیکلت، دوچرخه یا حتی هنگام سقوط بر روی مچ دست، با حادثه‌ی دردناکی که غالبا آن را با نام دررفتگی مچ دست می‌شناسیم رو به رو شده باشید. آنچه که ما آن را با نام عامیانه‌ی دررفتگی مچ دست می‌شناسیم در بسیاری از موارد مربوط به آسیب رباط‌های اطراف یکی از استخوان‌های کف دست به نام لونیت است که ما در ادامه آن را به طور کامل مورد بررسی قرار خواهیم داد. اگر با ورزشی مانند ژیمناستیک، دوچرخه‌سواری و یا موتورسواری سر و کار داشته باشید و یا بعضی از تعطیلات خود را با ورزش‌های مفرحی مانند اسکی بگذرانید، قطعا ادامه‌ی این مطلب می‌تواند برای شناخت خطرات احتمالی و هر آنچه که لازم است درباره‌ی آن بدانید به شما کمک کند.در رفتگی پری‌لونیت

در رفتگی پری‌لونیت

چه استخوان‌هایی در کف دست ما وجود دارند؟

مفصل مچ دست محلی است که استخوان‌های ساعد را به استخوان‌های کف دست متصل می‌کند. استخوان‌های ساعد را با نام‌های زند زیرین (اولنا) و زند زبرین (رادیوس) می‌شناسیم. مفصل مچ دست سر انتهایی این دو استخوان را به استخوان‌های کف دست مرتبط می‌سازد. قسمتی از کف دست که در این ناحیه قرار دارد کارپال نامیده می‌شود. کارپال مجموعه‌ای از هشت استخوان کوچک است که کنار هم قرار گرفته‌اند. این هشت استخوان لونیت، اسکافویید، تراپزویید، تری‌کتروم، تراپزیوم، پیزیفرم، همیت و کاپیتیت نام دارند. دررفتگی استخوان لونیت یا هلالی شایع‌ترین نوع دررفتگی مچ دست است.

چه چیزی باعث دررفتگی پری‌لونیت می‌شود؟

استخوان‌های هشت‌گانه‌ی ناحیه‌ی کارپال به کمک رباط‌های متعددی در کنار هم قرار گرفته‌اند. در واقع این رباط‌های متعدد هستند که ثبات این استخوان‌ها در کنار یکدیگر را ایجاد می‌کنند و باعث تسهیل حرکات مفصل مچ دست می‌شوند. آسیب‌هایی مانند تصادف شدید دوچرخه یا موتور و افتادن بر روی کف دست که مخصوصا در ورزش‌هایی مانند ژیمناستیک بسیار رخ می‌دهد، باعث آسیب به این رباط‌ها می‌شود. رباط‌های اطراف استخوان لونیت رباط‌هایی هستند که اغلب آسیب می‌بینند و چون مجموعه‌ی آن‌ها را با نام لیگامان‌ها یا رباط‌های پری‌لونیت می‌شناسیم، این آسیب‌دیدگی به نام دررفتگی پری‌لونیت شهرت یافته است. دررفتگی پری‌لونیت غالبا در جوانان و در اثر یک آسیب شدید رخ می‌دهد.در رفتگی پری‌لونیت

دررفتگی پری‌لونیت را چگونه بشناسیم؟

معمولا دررفتگی پری‌لونیت در حالتی ایجاد می‌شود که فرد کف دست‌های خود را باز کرده و سپس فشار زیادی بر مچ دست خود وارد می‌کند. به عنوان مثال، هنگامی که تعادل خود را از دست می‌دهیم و در حال افتادن هستیم با سپر کردن کف دست‌های خود سعی می‌کنیم که از خود محافظت کنیم، این کار باعث ایجاد فشار بر مچ دست‌ها شده و ممکن است باعث دررفتگی پری‌لونیت شود.

اولین تظاهر دررفتگی پری‌لونیت پس از این اتفاق، ایجاد فوری دردی بسیار شدید در ناحیه‌ی مچ دست است. همین‌طور پس از وارد آمدن فشار و ایجاد آسیب در رباط‌های اطراف استخوان لونیت، این استخوان ثبات خود را از دست می‌دهد. این موضوع ممکن است باعث تغییر شکل ظاهری مچ دست نیز بشود. از طرفی، آسیب‌هایی که به بافت نرم اطراف استخوان لونیت وارد شده باعث ایجاد التهاب می‌شود و این التهاب با تورم، قرمزی و درد تظاهر پیدا می‌کند و اغلب پس از مدت کوتاهی در آن ناحیه کبودی نیز رخ می‌دهد.

بی‌ثباتی استخوان لونیت سبب ایجاد  تغییراتی در ساختار مفصل شده و می‌تواند باعث بروز درد در هنگام حرکات مفصل مچ دست شود. این درد و این تغییر شکل، خود باعث کاهش دامنه‌ی حرکت مفصل هم می‌شود. این تغییرات با اعمال فشار به اجزای کف دست باعث سخت شدن انجام حرکات عادی روزمره می‌شود. به عنوان مثال در دررفتگی پری‌لونیت حرکات انگشتان دست با سفتی و درد همراه خواهد بود که این امر انجام کارهای روزانه را تقریبا غیرممکن می‌سازد. همچنین این فشارها ممکن است باعث کاهش حس در برخی انگشتان دست شود.در رفتگی پری‌لونیت

در صورت وقوع دررفتگی پری‌لونیت، مفصل مچ نسبت به لمس حساس شده و هنگام برخورد آن با اجسام یا لمس شدن، فرد درد شدیدی را در آن ناحیه احساس می‌کند.

در صورت وقوع دررفتگی پری‌لونیت چه کاری انجام دهیم؟

همان‌طور که در قسمت‌های پیشین عنوان شد، آسیب‌دیدگی‌های اطراف استخوان لونیت می‌تواند با ایجاد التهاب و فشار بر سایر اجزا سبب بروز عوارض بیشتری هم بشود؛ بنابراین برای کاهش این عوارض باید هر چه زودتر مصدوم را به مراکز درمانی انتقال دهیم تا با جا انداختن استخوان لونیت سبب قرارگیری مجدد این استخوان در جای خود شده و از عوارض احتمالی آن پیشگیری شود.

در صورت عدم مراجعه‌ به موقع جهت درمان، دررفتگی پری‌لونیت می‌تواند با تحت فشار قرار دادن رگ‌های ناحیه‌ی مچ دست و کاهش خونرسانی به اجزای آن ناحیه، آسیب‌های برگشت‌ناپذیری از جمله نکروز استخوان لونیت را ایجاد نماید. همین‌طور ممکن است باعث ناپایداری مزمن مفصل مچ دست شود یا پارگی‌های متناوب رباط‌های مچ دست را رقم بزند.

پزشکان چه کاری در درمان دررفتگی پری‌لونیت انجام می‌دهند؟

پزشک برای تشخیص دررفتگی پری‌لونیت ممکن است درخواست یک عکس ساده‌ی رادیوگرافی بدهد و سپس در صورت تشخیص قطعی برای درمان آن اقدام کند. اگر پس از وارد شدن آسیب به استخوان لونیت به موقع جهت درمان آن اقدام کرده باشیم، اغلب یک جااندازی ساده بدون نیاز به جراحی کفایت می‌کند. پزشک با کشش دست و وارد کردن فشار بر استخوان لونیت آن را جا می‌اندازد و سپس با کمک پین آن را ثابت می‌کند. در این حالت معمولا حدود یک تا دو ماه طول می‌کشد تا بهبودی کامل ایجاد شود.

در صورتی که فرد در زمان مناسب برای درمان دررفتگی پری‌لونیت مراجعه نکرده و درمان را به تاخیر بی‌اندازد، احتمالا نیاز به انجام اقدام جراحی خواهد بود. در این حالت، خطر ایجاد عوارض قطعا بیشتر از زمانی است که فرایند درمان به سرعت آغاز شود. حتی در مواردی، ممکن است مراجعه جهت درمان به قدری به تاخیر بی‌افتد که علی‌رغم اعمال جراحی، آسیب‌های پایداری به وجود بیایند. گاهی در اثر همین موارد جراح راهی جز خارج کردن استخوان لونیت جهت جلوگیری از ایجاد آسیب‌های بیشتر نخواهد داشت.

توصیه‌ی پایانی: ممکن است پس از یک هفته‌ی پرفشار بخواهید آخر هفته‌ی خود را به تفریحاتی مانند اسکی، دوچرخه‌سواری، موتورسواری و یا حتی فوتبال و بسکتبال اختصاص دهید. و یا به صورت حرفه‌ای ورزش‌هایی مانند ژیمناستیک، کشتی و والیبال را دنبال کنید. در تمامی این موارد با شناخت کافی از دررفتگی‌ پری‌لونیت مراقبت‌های لازم را درنظر بگیرید و از ایجاد فشار بسیار زیاد بر مچ دست خود پیشگیری کنید. یادتان باشد در صورت مشاهده‌ی علائمی مانند تورم، درد و کبودی مچ دست و کاهش محدوده‌ی حرکت مفصل مچ دست و حساسیت آن به لمس حتما هر چه زودتر جهت بررسی و درمان دررفتگی پری‌لونیت به مراکز درمانی مراجعه کنید؛ زیرا تاخیر در این کار می‌تواند خدای نکرده به قیمت آسیبی ماندگار به مچ دستتان تمام شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست