دررفتگی آرنج

یکی از موارد رایج دررفتگی ، دررفتگی آرنج است که معمولا در اثر وارد آمدن ضربه اتفاق می‌افتد و در بسیاری از موارد نیز ممکن است با شکستگی یکی از استخوان‌های آن ناحیه همراه باشد. این دررفتگی با ایجاد اثرات بلندمدت می‌تواند تا آخر عمر عوارضی را برای فرد به همراه داشته باشد.

دررفتگی آرنج

استخوان‌های درگیر در مفصل آرنج

ناحیه‌ی بازو در اندام فوقانی شامل یک استخوان به نام هومروس است. این استخوان در ناحیه‌ی آرنج به دو استخوان ساعد دست یعنی استخوان زند زیرین (اولنا) و زند زبرین (رادیوس) متصل شده و مفصل آرنج را تشکیل می‌دهد. از اطراف این ناحیه شریان‌های حساس دست نیز عبور می‌کنند که در خونرسانی نواحی پایین‌تر نقش دارند. اعصاب اطراف مفصل آرنج نیز به نواحی پایین‌تر دست کشیده‌ شده و ارتباط سیستم عصبی مرکزی را با دست برقرار می‌کند.

چه چیزی باعث دررفتگی آرنج می‌شود؟

در یک تصادف اتومبیل، افتادن از روی موتور یا دوچرخه و یا اسکیت زمانی که فرد دست خود را جهت محافظت از سایر اعضای بدن جلو می‌آورد نیروی زیادی از طریق دست به مفصل آرنج نیز منتقل می‌شود که در صورت شدید بودن این برخورد، می‌تواند باعث تغییر در وضعیت استخوان‌های ناحیه‌ی مفصل نسبت به یکدیگر شود. این آسیب را با نام دررفتگی مفصل آرنج می‌شناسیم. در بسیاری از موارد دررفتگی آرنج می‌تواند همراه با شکستگی‌هایی در استخوان‌های ساعد (زند زیرین یا زند زبرین) نیز باشد. هر چه شدت ضربه و جابجایی اجزای مفصل آرنج نسبت به هم بیشتر باشد، عوارض آن نیز بیشتر خواهد بود.

تشخیص دررفتگی از آسیب‌های جزئی‌تری آرنج

نیرویی که باعث دررفتگی آرنج شود معمولا از ضربه‌های عادی روزمره متمایز است. پس از وارد شدن نیرو به مفصل آرنج در صورتی که دررفتگی اتفاق بیفتد فرد درد شدیدی را متحمل خواهد شد. جابجایی استخوان‌های مفصل آرنج نسبت به یکدیگر در ظاهر نیز ممکن است به وضوح مشخص باشد. دررفتگی آرنج با ایجاد التهاب در این ناحیه سبب بروز تورم و قرمزی هم می‌شود که مشخصه‌ی هر التهابی است.

دررفتگی شدید آرنج می‌تواند با ایجاد آسیب بر عروق و اعصاب این ناحیه، سبب ایجاد عوارض شدیدتری نیز شود که وابسته به رگ یا عصب آسیب‌دیده، می‌تواند سبب بروز خون‌مردگی و یا فلج یک ناحیه از دست شود.

درد و تورم و آسیب بافت‌های اطراف مفصل آرنج باعث کاهش محدوده‌ی حرکت این مفصل می‌شود و فرد در صورت حرکت دادن مفصل آرنج، درد شدیدی را متحمل خواهد شد. از این رو زمانی که فرد آسیب دیده به مرکز درمانی مراجعه می‌کند، وضعیت او به این صورت است که با دست مقابل آرنج آسیب‌دیده را نگه‌ داشته و از حرکت آن جلوگیری می‌کند.

در بعضی از موارد دررفتگی آرنج ممکن است فرد در مناطق زیر مفصل آرنج، دچار بی‌حسی شود و یا نتواند نبض خود را در ناحیه‌ی مچ دست حس کند.

اگر به دررفتگی آرنج شک کردیم چه کارهایی باید انجام دهیم؟

در مواردی که پس از ضربه‌ای شدید به آرنج احتمال دررفتگی این مفصل را دادید، فورا فرد آسیب‌دیده را به مراکز درمانی برسانید. به هیچ شکل تلاش نکنید که مفصل دررفته را خودتان جا بیندازید؛ زیرا ممکن است باعث بروز آسیب بیشتری در بافت‌های اطراف بشوید. در بخش‌های ابتدایی این مطلب عنوان شد که اعصاب و عروق مهمی از اطراف این مفصل عبور می‌کنند. در تلاش‌هایی که برای جا انداختن این مفصل انجام می‌دهید ممکن است ناخواسته به این عناصر آسیب برسانید و سبب ایجاد عوارض شدید و حتی جبران‌ناپذیری شوید.

در صورتی که یخ در دسترس باشد می‌توانید همزمان با ثابت کردن مفصل از یخ برای کاهش التهاب و درد استفاده کنید.

پزشکان برای بهبود دررفتگی آرنج چه کارهایی انجام می‌دهند؟

در مراکز درمانی ابتدا با تصاویر رادیولوژی تشخیص دررفتگی آرنج را قطعی می‌کنند. برای تشخیص قطعی دررفتگی آرنج و همینطور بررسی شکستگی استخوان‌های زند زیرین و زند زبرین، عکس ساده‌ی رادیولوژی کفایت می‌کند.

پس از تشخیص قطعی، پزشک همزمان با کاهش درد بیمار به کمک دارو، مفصل آرنج را جا انداخته و دست را با آتل ثابت می‌کند. این ثابت ماندن مفصل آرنج بین یک تا دو هفته ادامه خواهد داشت. در صورتی که بی‌حرکت ماندن مفصل آرنج مدت زیادی طول بکشد این مفصل تا حدی خشک شده و محدوده‌ی حرکت آن کاهش می‌یابد. به همین دلیل بسیار مهم است که حرکات مفصل آرنج زودتر آغاز شود. برای کاهش خطر بروز این محدودیت، فیزیوتراپی می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. البته علی‌رغم تمام این اقدامات، ممکن است تا حدی این محدودیت حرکت مفصل آرنج در هر صورت به وجود بیاید و تا پایان عمر تاثیر خود را بر زندگی فرد بگذارد.

اگر برای درمان دررفتگی آرنج به پزشک مراجعه نکنیم چه اتفاقی می‌افتد؟

ممکن است حتی بدون مراجعه به پزشک، مفصل آرنج رفته رفته بهبود پیدا کند اما روند بهبودی آن بسیار طولانی‌تر خواهد شد. این فرسایشی شدن روند بهبودی در کنار تحمیل درد زیاد به بیمار، می‌تواند باعث تشدید عوارض این دررفتگی شود. کاهش محدوده‌ی حرکت مفصل آرنج بیشتر خواهد بود و ممکن است آسیب‌های عصبی و شریانی هم وارد شده باشد که در این مورد، ممکن است عدم مراجعه‌ی فرد حتی به قیمت از دست دادن قسمت زیادی از عملکرد دست تمام شود. اگرچه بسیاری از آسیب‌های عصبی حاصل از دررفتگی آرنج موقت بوده و پس از گذشت چند هفته بهبود می‌یابند، اما آسیب‌هایی که به شریان و بافت‌های اطراف وارد می‌شود ممکن است بسیار شدید باشد. بنابراین در صورت شک به دررفتگی مفصل آرنج حتما در سریع‌ترین زمان ممکن به مراکز درمانی مراجعه کنید.

توصیه‌ی پایانی: ممکن است در حین افتادن، در صورت نگه داشتن کف دست بر زمین دچار دررفتگی آرنج شوید. اگرچه این نوع دررفتگی خیلی شایع نیست، اما شناخت شما از این آسیب ممکن است سبب نجات عملکرد دست یک فرد در آینده‌ شود. در صورت مشاهده‌ی این آسیب، به ظاهرِ مفصل آرنج، وجود درد و التهاب و عدم توانایی در حرکت دادن آرنج دقت کنید. سعی کنید تا جای ممکن مفصل را ثابت نگه دارید. برای کاهش درد و التهاب از یخ استفاده کنید و هر چه سریع‎تر نیز به مراکز درمانی مراجعه نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست