تنوسینوویت چرکی و راه‌های درمان آن

تاندون، نوعی بافت پیوندی است که مفاصل را به استخوان وصل می‌کند. دویدن، پریدن، برداشتن اشیا و به طور کلی هر حرکتی که در بدن انجام می‌شود، با کمک تاندون‌ها است. تاندون‌ها به وسیله‌‌ی نوعی بافت پیوندی پوشانده می‌شوند که به آن تنوسینوویوم می‌گویند. سطح داخلی این بافت نرم توسط سلول‌های سینوویال پوشیده شده است و این سلول‌ها مایع خاصی ترشح می‌کنند که حرکت تاندون‌ها را راحت‌تر می‌کند و از سایش آن به بافت‌های اطراف جلوگیری می‌کند. سلامت انگشتان و حرکات ظریف آن‌ها وابسته به تاندون‌ها و غلاف دور آن‌هاست. گاهی از طریق زخم‌هایی که در انگشتان به وجود می‌آید، میکروب‌ها وارد تنوسینوویوم می‌شوند و در این بافت التهاب به وجود می‌آورند. تنوسینوویت یا التهاب غلاف تاندونی همراه با تورم، سفتی و درد شدید می‌باشد و عملکرد طبیعی انگشتان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. توجه نکردن به این التهاب و عدم درمان آن می‌تواند آسیب شدیدی به تاندون وارد ‌کند.

تنوسینوویت چگونه به وجود می‌آید؟

آسیب به تاندون، شایع‌ترین علت التهاب غلاف آن می‌باشد. استفاده زیاد از یک عضو باعث آسیب به تاندون و تنوسینوییت می‌شود. این آسیب می‌تواند به شغل افراد نیز ارتباط داشته باشد. افرادی مانند تایپیست‌ها، بافندگان فرش، دندان‌پزشکان و نوازنده‌های ساز، به دلیل استفاده مکرر از انگشتان دست بیشتر در معرض خطرند. آسیب‌هایی که سبب تنوسینویت می‌شود شامل موارد زیر است:

  • فعالیت‌های مکرر و استفاده زیاد از یک مفصل
  • کشش ناگهانی یا پیچ‌خوردگی ناگهانی عضو
  • فعالیت‌های فیزیکی طولانی مثل دویدن
  • برای مدت طولانی در یک حالت ثابت ایستادن

التهاب تاندون ممکن است در زمینه بیماری‌های دیگر ایجاد شود، از جمله:

  • آرتریت روماتوئید
  • اسکلرودرمی
  • نقرس
  • دیابت
  • سندروم رایتر
  • عفونت با گنوره

در بعضی از موارد، علت تنوسینوویت قابل تشخیص نیست. گاهی برخی دارو‌ها ریسک ابتلا به تنوسینویت را افزایش می‌دهند. این داروها شامل برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند سیپروفلوکساسین و استاتین است.

در صورتی که پوست اطراف تاندون آسیب ببیند و محلی برای ورود باکتری ایجاد شود، باکتری در تاندون و غلاف اطراف آن سبب تنوسینویت چرکی می‌شود.

تنوسینوویت چرکی

علائم و نشانه‌های تنوسینوویت چیست؟

تنوسینوویت می‌تواند تمام تاندون‌ها در نواحی مختلف بدن مانند شانه، آرنج و زانو را درگیر کند، اما تاندون‌های مهم بدن مانند تاندون‌های ناحیه دست، پا و مچ، بیشتر در معرض آسیب هستند. با پیشرفت التهاب غلاف تاندون، علائم زیر ظاهر می‌شود:

  • خشکی یا سفتی مفاصل که حرکت مفصل را سخت می‌کند
  • تورم
  • درد
  • بدتر شدن درد با فشار دادن
  • قرمزی پوست اطراف مفصل

درد و تورم تاندون در کف دست بیشتر حس می‌شود. قرمزی در محل مفصل در سطح کف دست مشاهده می‌شود؛ زیرا در این قسمت تاندون به سطح پوست نزدیک‌تر است.

تاندون خم‌کننده انگشتان اشاره، میانی و حلقه، بیشتر از دو انگشت دیگر درگیر می‌شوند. به تنوسینوویت انگشت شست، دکرون تنوسینویت می‌گویند. این التهاب در محل اتصال انگشت شست به مچ اتفاق می‌افتد و هنگامی که برای انجام کاری انگشت شست را حول مچ می‌چرخانید،‌ درد در قاعده انگشت شست حس می‌شود. این تنوسینویت در دوران حاملگی شایع‌تر است؛ اما هنوز علت دقیق آن مشخص نیست. در موارد نادری، فرد تب می‌کند که نشان از وجود عفونت در بدن است و به سرعت باید برای فرد درمان آغاز شود.

تشخیص تنوسینوویت یا التهاب غلاف تاندونی چگونه صورت می‌گیرد؟

پزشک با بررسی علائم و معاینات بالینی به تشخیص می‌رسد. علائمی مانند تورم، قرمزی، درد و سفتی مفصل بسیار مهم است. برای مثال اگر التهابی در تاندون انگشت دست شما ایجاد شود، پزشک از شما می‌خواهد انگشت را خم و راست کنید تا دامنه حرکت مفصل را بررسی کند. در بسیاری از موارد می‌توان تنوسینویت را با مشاهده و معاینه تشخیص داد و درمان را آغاز کرد، اما در مواردی ممکن است پزشک به اطلاعات بیشتری برای تشخیص احتیاج داشته باشد. در این موارد برای فرد سونوگرافی یا  MRI درخواست می‌شود تا تشخیص قطعی شود و از سایر بیماری‌های آن ناحیه مانند التهاب مفصل افتراق داده شود.

التهاب غلاف تاندونی چگونه درمان می‌شود؟

اصلی‌ترین بخش در درمان تنوسینوویت، کاهش التهاب و درد است. مهم‌ترین درمان در تنوسینویت، استراحت دادن به قسمت ملتهب و توقف فعالیت‌هایی است که باعث التهاب شده اند. اگر با انجام حرکتی دچار درد می‌شوید، تا حد امکان از آن دوری کنید. از بریس یا وسیله‌ای که بتوان با آن عضو را بی‌حرکت کرد، استفاده کنید. اگر درد شدید شود، با قرار دادن یخ می‌توان درد و تورم را کاهش داد. در تنوسینویت مزمن قرار دادن کمپلکس گرم موثرتر است. سایر درمان‌هایی که به بهبود التهاب کمک می‌کند، عبارتند از:

  • ماساژ
  • حرکات کششی در ناحیه درگیر

 

داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی مانند ناپروکسن، دیکلوفناک و ایبوپروفن برای درمان مفید است. با توجه به شرایط بیمار، میزان تورم و شدت درد، ممکن است پزشک دوزهای متفاوت و بالایی برای بیمار تجویز ‌کند. تزریق استروئید داخل غلاف تاندون، تا حدودی موثر است.

وقتی درد و تورم اندکی کاهش یافت، سعی کنید مفصل را به آهستگی حرکت دهید. بی‌تحرکی مفصل برای مدت طولانی موجب سفتی و خشک‌شدگی آن خواهد شد. اگر تنوسینوویت شدید باشد، در فیزیوتراپی ورزش‌هایی برای بازگشت دوباره فعالیت طبیعی مفصل انجام می‌شود. در صورت تنوسینوویت راجعه جراحی لازم است. در این عمل جراحی برای رهایی تاندون، غلاف آن را از دورش آزاد می‌کنند.

در صورتی که تنوسینوویت چرکی باشد، آنتی بیوتیک تجویز می‌شود.

درمان تنوسینوویت

چند نکته برای پیشگیری از ابتلا به التهاب غلاف تاندونی

هرگز به مدت طولانی در یک موقعیت قرار نگیرید. مثلا اگر مجبورید مدت طولانی کاری را انجام دهید، هر نیم ساعت موقعیت خود را تغییر دهید و استراحت کنید. اگر تایپیست یا نوازنده پیانو هستید بین کارهای خود تنوع ایجاد کنید و چند ساعت پیاپی از یک مفصل خود استفاده نکنید.

اشیای سنگین را با یک دست بلند نکنید. سعی کنید از دو دست خود کمک بگیرید تا فشار کمتری به تاندون‌هایتان وارد شود. فعالیت‌های ورزشی را به روش‌های درست انجام دهید. از مربی خود کمک بگیرید و به شیوه‌ای که او می‌گوید، فعالیت خود را انجام دهید. اگر در انجام حرکتی دچار درد شدید، حرکت را متوقف کنید و حتما از مربی خود در مورد روش درست آن بپرسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست