تعویض مفصل لگن

عمل جراحی تعویض مفصل لگن را می‌توان آخرین و قطعی‌ترین راه برای اصلاح لگن آسیب دیده دانست. مفصل لگن یکی از حیاتی‌ترین مفاصل بدن می‌باشد و وجود هرگونه آسیب و التهاب در آن ممکن است زندگی فرد را به طور کامل مختل کند. در نتیجه اهمیت دادن به سلامت آن و تلاش برای بهبود عملکرد این مفصل می‌تواند برای افرادی که دچار آسیب شده‌اند بسیار کمک‌کننده باشد. عوامل مختلفی ممکن است عملکرد لگن را مختل کند که از جمله مهم‌ترین این عوامل، عوامل التهابی هستند. بیماری‌های التهابی شامل استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و التهاب‌های ناشی از آسیب‌های فیزیکی اصلی‌ترین عوامل آسیب به مفصل لگن می‌باشند.

تعویض مفصل لگن

  • استئوآرتریت: یک بیماری تخریبی مفاصل می‌باشد که در برخی از مفاصل از جمله مفصل لگن و زانو شیوع بسیار بیشتری دارد. این بیماری بیشتر در رده سنی بالای ۴۰ سال دیده می‌شود و عموما غضروف و استخوان شرکت‌کننده در مفصل را درگیر می‌کند و در نهایت، به تخریب این ساختارها منجر می‌شود.
  • آرتریت روماتوئید: یک بیماری التهابی است که غشای ساینوویال مفصل را درگیر می‌کند و موجب تولید بیش از حد مایع مفصلی می‌گردد. افراد مبتلا معمولا از درد شدید و خشکی مفصل برای بیش از نیم ساعت شکایت دارند.
  • آرتریت تروماتیک: یک بیماری التهابی دیگر است که در اثر وارد آمدن آسیب‌های فیزیکی ایجاد می‌شود و می‌تواند باعث تخریب غضروف مفصلی گردد.

۳ بیماری التهابی ذکر شده، در صدر علل ایجاد آسیب غیرقابل بازگشت در مفاصل و به خصوص مفصل لگن قرار می‌گیرند. برای کنترل این بیماری‌ها در مراحل اولیه می‌توان از درمان‌های مختلف از جمله داروهای ضد التهاب و ضد درد استفاده کرد؛ اما در صورتی که بیماری شدید باشد و با درمان‌های رایج قابل کنترل نباشد، ممکن است آسیب‌های دائمی و غیرقابل برگشت در مفصل ایجاد شود و لازم باشد اقدام به درمان جراحی انجام شود. طی عمل جراحی، سطوح مفصلی قدیمی و آسیب‌دیده با یک مفصل مصنوعی یا اصطلاحا پروتز مفصلی جایگزین می‌شود و فرد می‌تواند سال‌های طولانی با مفصل خود یک زندگی عادی را تجربه کند.

به صورت کلی دو روش سنتی و جدید برای انجام جراحی تعویض مفصل لگن وجود دارد. در روش سنتی با ایجاد یک برش نسبتا بزرگ به اندازه چندین اینچ، عمل تعویض مفصل و جایگذاری پروتز انجام می‌گیرد. در روش جدید که اصطلاحا Minimally Invasive Hip Replacement نیز نامیده می‌شود، به جای یک برش بزرگ، یک یا دو برش کوچک‌تر روی مفصل زده می‌شود و عمل تعویض مفصل انجام می‌پذیرد. باید توجه داشته باشید که عمل تعویض مفصل به روش Minimally Invasive در همه افراد قابل انجام نیست و پزشک معالج تصمیم خواهد گرفت که آیا می‌توان این عمل را بر روی شما انجام داد یا خیر.

عمل تعویض مفصل لگن چه خطراتی ممکن است به همراه داشته باشد؟

عمل جراحی تعویض مفصل لگن همانند همه اعمال جراحی، ممکن است خطراتی به همراه داشته باشد. از عوارض این عمل می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خونریزی
  • عفونت
  • ایجاد لخته‌های خونی و خطر آمبولی به ریه
  • دررفتگی
  • نیاز به تکرار عمل تعویض مفصل لگن
  • ایجاد آسیب در اعصاب که ممکن است باعث ایجاد ضعف، بی‌حسی یا هر دو شود

عمل تعویض مفصل لگن به چه صورت انجام می‌شود؟

در عمل تعویض مفصل لگن، معمولا از بیهوشی عمومی استفاده می‌شود و در موارد کمی نیز بی حسی با روش نخاعی انجام می شود. در طی عمل با ایجاد یک برش، مفصل آسیب دیده برداشته شده و با پروتز مفصلی جایگزین می‌شود. به طور کلی دو روش برای انجام عمل تعویض مفصل لگن وجود دارد، روش سنتی و روش Minimally Invasive. تفاوت این دو روش در سایز برشی است که زده می شود. در روش سنتی برشی که ایجاد می‌شود ۸ تا ۱۰ اینچ می‌باشد، حال آنکه در روش Minimally Invasive، سایز برش ۲ تا ۵ اینچ خواهد بود. روش سنتی طرفداران بیشتری دارد و جراحان معمولا این روش را ترجیح می‌دهند. روش Minimally Invasive فقط در شرایط خاص آن هم توسط یک جراح متبحر باید انجام شود و در غیر این صورت، تحقیقات نشان می‌دهند که نتایج آن فرق چندانی با روش سنتی نداشته و حتی نتایج بدتری نیز ممکن است داشته باشد.

پس از عمل تعویض مفصل لگن، چه چیزی انتظارمان را می‌کشد؟

پس از انجام عمل تعویض مفصل زانو، می‌بایست به مدت ۴ الی ۶ روز در بیمارستان بستری بمانید. طی این مدت، یک کوشن گوه‌ای شکل در بین دو پای شما قرار داده می‌شود و کمک می‌کند مفصل در سر جای خود تثبیت شود. با استفاده از سوند، مثانه شما تخلیه می‌شود تا به این ترتیب نیاز به تحرک شما به حداقل برسد. تمرینات فیزیکی بلافاصله روز بعد از جراحی آغاز می‌شوند و طی چند روز می‌توانید به کمک واکر یا عصا راه نیز بروید. تمرینات فیزیکی هفته‌ها و ماه‌ها ادامه خواهند داشت.

عمل جراحی تعویض مفصل لگن چه محدودیت‌هایی را در پی خواهد داشت؟

تا ۶ الی ۱۲ ماه بعد از جراحی، به هیچ وجه نباید فعالیت‌هایی که منجر به پیچش یا چرخش مفصل تازه عمل شده می‌شوند انجام دهید. همچنین تا جای ممکن باید سعی کنید پایتان را از خط وسط بدنتان عبور ندهید و آن را به سمت داخل نچرخانید. جمع کردن لگن بیش از ۹۰ درجه در هر جهتی نیز ممنوع است. توضیحات تکمیلی‌تر را پزشک معالج و فیزیوتراپیست در اختیارتان قرار خواهد داد. تبعیت از دستورات پزشک اجباری است و در صورت عدم توجه، ممکن است مفصل جدیدتان دچار دررفتگی شود و مجبور شوید دوباره مفصلتان را تعویض کنید. پس از تکمیل دوره درمان، می‌توانید به زندگی عادی خود برگردید اما توجه داشته باشید که برخی از فعالیت‌ها از جمله ورزش‌های سنگین را هرگز نباید انجام دهید.

در دوره نقاهت چه کارهایی توصیه می‌شود که انجام دهیم؟

برخی از کارهایی که در خانه و در دوره نقاهت بعد از عمل بهتر است انجام دهید به قرار زیر می‌باشند:

  • از صندلی محکم با پشتی کاملا صاف استفاده کنید. از مبل‌های راحتی که پشتشان زاویه دار است استفاده نشود.
  • لوازمی که ممکن است باعث سقوطتان شوند را از روی زمین جمع کنید.
  • تا جای ممکن از پله‌ها استفاده نکنید و در صورت لزوم، برنامه ای طراحی کنید که روزانه نهایتا یک یا دو بار از پله‌ها استفاده شود.
  • از پزشک خود در مورد زمان بازگشت‌ به فعالیت‌های روزمره خود از جمله رانندگی و فعالیت‌های جنسی سوال کنید.

عمل جراحی تعویض مفصل لگن چه عوارضی ممکن است به همراه داشته باشد؟

عمل جراحی لگن سالهای زیادی است که انجام می شود و روش‌های انجام آن نیز روزبه‌روز بهتر و کامل‌تر می شوند. هرچند همانند هر عمل دیگری ممکن است این عمل نیز عوارضی به همراه داشته باشد و در صورتی که قرار است تحت این عمل قرار بگیرید، بهتر است درباره عوارض آن نیز بیشتر بدانید. عوارض این عمل می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • خونریزی حین عمل؛ توصیه می‌شود تا قبل از انجام عمل، خونتان را اهدا نمایید تا در صورت خونریزی از خون خودتان برای تزریق استفاده شود.
  • ایجاد لخته‌های خونی بعد از عمل؛ با توجه به کم‌تحرکی طولانی مدت و افزایش ریسک تشکیل لخته در عروق خونی به خصوص ورید‌ها، بهتر است حواستان به علایمی مثل تورم شدید، قرمزی و گرمی در ناحیه‌ای بزرگ و غیرعادی و نیز وقوع ناگهانی درد قفسه سینه و تنگی نفس باشد.
  • نامساوی بودن طول پاها بعد از عمل
  • آمبولی چربی
  • آسیب به اعصاب ناحیه‌ای و وقوع بی‌حسی یا بی‌حرکتی
  • از کار افتادن پروتز مفصلی در گذر زمان به دلایل مختلف از جمله شکستگی، لق شدن و عفونت

در صورت وقوع هر یک از عوارض بالا، حتما به پزشک معالج خود اطلاع دهید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست