آشنایی با کلاب فوت

کلاب فوت که در اصطلاح تحت عنوان پا چنبری نیز اطلاق می گردد، یکی از شایع ترین و در عین حال مهم ترین بیماری هایی است که از گذشته های دور تا کنون در بین انسان ها رایج بوده و هست. کلاب فوت که نمونه ای از بد شکلی پا است، از جمله بیماری هایی است که نمود آن از بدو تولد نوزاد خواهد بود.

قسمت جلوی پای افراد مبتلا به کلاب فوت به طرف داخل و پایین پا می چرخد. این در حالی است که پاشنه پای این افراد به سمت داخل می چرخد. علت چرخش رو به داخل مچ پا، کوتاه و سفت شدن تاندون هایی است که عضلات پای فرد را به استخوان های مچ پای وی وصل می کنند.

همان طور که پیش تر اشاره کردیم، کلاب فوت عارضه ای است که می توان به هنگام تولد فرد آن را تشخیص داد. اما در برخی موارد تشخیص این بیماری حتی در سونوگرافی های دوران بارداری نیز قابل تشخیص است.بیش از پنجاه درصد کودکانی که از عارضه کلاب فوت رنج می برند، هر دو پایشان درگیر است. جالب است بدانید که پسران دو برابر دختران در معرض خطر ابتلا به کلاب فوت قرار دارند.

کلاب فوت

علت ایجاد کلاب فوت

اگر چه کلاب فوت نوعی بیماری رایج است اما با وجود تحقیقات انجام شده پژوهشگران هنوز هم در رابطه با علت ابتلا به آن، نظری اطمینانی ندارند. اما می توان گفت که قوی ترین نظریه ای که در این زمینه موجود می باشد، ترکیب عوامل محیطی و ژنتیکی است. بنابراین احتمال ابتلای نوزادانی که افراد خانواده آن ها از این بیماری رنج می برند، بسیار بیشتر از سایر نوزادان می باشد.

لازم به ذکر است که عارضه کلاب فوت از هر کدام از دو نوع فوق الذکر باشد و هر میزان شدتی نیز داشته باشد، به هیچ عنوان بدون به کارگیری متدهای درمانی بهبود نخواهد یافت.اگر نوزاد مبتلا به این بیماری درمان نشود، به هنگام شروع به راه رفتن، به جای راه رفتن روی کف پای خودبر روی کناره های مچ پای خود را می رود. چنین موردی زمینه ایجاد زائده های استخوانی در فرد را فراهم کرده و و استفاده از کفش را برای وی دشوار خواهد ساخت. چنین فردی تا پایان زندگی از درد مچ پا رنج برده و گستره فعالیت هایش به شدت محدود و جزئی خواهد شد.

لازم است پزشکان در همان ابتدای درمان به به والدین این دسته از کودکان مبتلا به کلاب فوت که از هیچ نوع بیماری دیگری رنج نمی برند، اطمینان دهند که در صورت پیگیری درمان و انجام اقدامات درمانی لازم فرزند آنان به حالت عادی بر خواهد گشت و زندگی نرمالی را تجربه خواهد کرد.

  • انواع کلاب فوت

عارضه کلاب فوت را غالبا در دو دسته اصلی کلاب فوت منفرد(نا شناخته) و کلاب فوت غیر منفرد دسته بندی می کنند که در ادامه به بررسی آن ها خواهیم پرداخت.

کلاب فوت

میزان شیوع کلاب فوت

همان طور که پیش تر نیز اشاره کردیم، کلاب فوت نوعی تغییر شکل مادرزادی در پاهای فرد است که از بدو تولد قابل تشخیص است. جالب است بدانید که از هر هزار نفری که متولد می شوند، یکی از آن ها به بیماری کلاب فوت مبتلا است. احتمال ابتلا به این بیماری در پسران دو برابر دختران است و ممکن است در یک پا و گاهی اوقات در هر دو پای فرد مشاهده می شود. سابقه فامیلی و ژنتیکی یکی از مهم ترین عوامل ابتلا به این بیماری است. البته نکته مهم در این زمینه این است که اگر خانواده ای دارای یک فرزند مبتلا باشند، احتمال ابتلای سایر کودکان آن ها به این بیماری بسیار پایین و در حدود سه درصد می باشد.

  • کلاب فوت منفرد

نوع منفرد این عارضه شایع ترین و رایج ترین نوع این بیماری است و غالبا در دسته ای از نوزادان بروز می کند که از نظر پزشکی هیچ گونه مشکلی ندارند.

  • کلاب فوت غیر منفرد

نوع غیر منفرد این عارضه در کنار سایر بیماری ها یا اختلالات عصبی _ عضلانی همچون آرتروگریپوز و اسپینا بیفیدا که نام دیگر آن مهره شکاف دار است، در بدن فرد ظهور می یابد.ارتباط این عارضه با سایر بیماری ها موجب می شود که نسبت به درمان مقاوم تر شود. در چنین مواردی دوره درمان بیمار طولانی تر بوده و گاهی وی نیازمند چندین مورد جراحی به منظور بهبود خواهد بود.

تشخیص کلاب فوت

اگر چه این بیماری به گونه ای است که پزشک با معاینه فیزیکی می تواند بلافاصله به وجود آن پی ببرد، اما گاهی دستور انجام پرتونگاری نیز می دهد. پرتونگاری عکس برداری با استفاده از اشعه ایکس می باشد.

درمان کلاب فوت

هدف از درمان عارضه کلاب فوت از بین رفتن درد موجود در پا و نیز ایجاد عملکرد طبیعی در آن است. به گونه ای که فرد پس از طی دوره درمان توانایی این را داشته باشد که کف پای خود را به هنگام راه رفتن و ایستادن به صورت کامل روی زمین بگذارد.

درمان بدون استفاده از جراحی

حتی اگر کلاب فوت موجود در فرد شدت زیادی داشته باشد، باز هم پزشکان در اولیه ترین مراحل درمان از عمل جراحی استفاده نمی کنند. پر کاربردترین تکنیک به کار گرفته شده در درمان این عارضه، تکنیک پونستی است. در این تکنیک به منظور اصلاح تدریجی کلاب فوت از کشش ملایم و گچ گیری استفاده می کنند. مناسب ترین زمان برای استفاده از روش پونستی مدت کوتاهی پس ازتولد نوزاد مبتلا می باشد. البته گفتنی است که میزان موفقیت درمان در افراد دارای سنین بالاتر نیز زیاد است. اصلی ترین اصول این روش را در ادامه بررسی می کنیم.

  • دستکاری و گچ گرفتن  

در این روش پزشک پای نوزاد را با ملایمت کافی کشیده و به گونه ای آن را دستکاری می کند که در وضعیت درست خود مستقر شود. پس از این مرحله انگشتان پای بیمار تا ران وی را به هدف ثابت ماندن در جای خود گچ می گیرند. این پروسه به صورت هفتگی تکرار شده و تا زمانی که وضعیت پای فرد بهبود یابد، ادامه پیدا خواهد کرد.

  • آزاد کردن تاندون آشیل

پس از اتمام دوره دستکاری و گچ گیری پای بیمار، غالب نوزادان به منظور آزاد ساختن تاندون آشیل از سفتی همیشگی نیازمند یک عمل جراحی جزئی و مختصر خواهند شد. در این روش پزشک با استفاده از ابزارهای بسیار نازک نسبت به برش تاندون اقدام می نماید.پس از این مرحله مجددا پای فرد گچ گرفته شده و تا زمان بهبودی در گچ خواهد ماند. این کار باعث می شود که تاندون آشیل مجددا رشد کرده و در سایز و اندازه ای بلند تر رشد کرده و زمینه اصلاح کلاب فوت را فراهم خواهد ساخت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست