آسیب‌دیدگی عضلات روتاتور کاف

روتاتور کاف یا چرخاننده کتف، گروهی از عضلات هستند که مفصل شانه را احاطه می‌کنند. این عضلات وظیفه دارند تا سر استخوان هومروس یا بازو را در درون حفره گلنوئید محکم نگه دارند. هرگونه آسیب به این دسته از عضلات می‌تواند دردی مبهم در شانه فرد ایجاد کند. شدت این درد با دور کردن بازو از بدن افزایش می یابد. آسیب‌های عضلات روتاتور کاف بسیار شایع‌اند و با افزایش سن، احتمال رخداد آن‌ها نیز افزایش می‌یابد.

آسیب می‌تواند به دو صورت حاد و مزمن ایجاد شود. منظور از حاد بودن آسیب، آسیب‌هایی است که در اثر حوادث ناگهانی مثل سوانح رانندگی یا جراحی ایجاد می‌شوند. آسیب‌های مزمن آسیب‌هایی است که به مرور زمان و به دلیل انجام مکرر برخی فعالیت‌های آسیب‌زننده ایجاد می‌شوند. نقاشان ساختمان و نجارها که به واسطه شغل و حرفه خود بازویشان را در بالای سر زیاد حرکت می‌دهند، بیش‌تر در معرض این آسیب‌دیدگی‌ قرار دارند و آسیبی که ایجاد می‌شود از نوع آسیب‌های مزمن می‌باشد.

معمولا آسیب‌های مزمن ایجاد شده در عضلات روتاتور کاف برگشت پذیر است و با انجام تمرین‌های فیزیوتراپی، می‌توان توان و قدرت عضلات را بازگرداند. بسیاری از آسیب‌های حاد نیاز به جراحی دارند. گاهی جهت اصلاح پارگی‌های وسیع عضلات روتاتور کاف ممکن است به پیوند تاندون‌های جدید یا حتی جراحی تعویض مفصل نیاز شود.

روتاتور کاف

روتاتور کاف آسیب‌دیده چه علایمی ممکن است داشته باشد؟

درد مهم ترین علامت آسیب‌دیدگی روتاتور کاف می‌باشد. درد ناشی از این وضعیت ویژگی‌های خاصی دارد که به قرار زیر می‌باشد:

  • به صورت مبهم در عمق شانه احساس می‌شود
  • ممکن است فرد را از خواب بیدار کند
  • هنگام شانه کردن مو یا بردن دست به پشت می‌تواند تشدید شود
  • با ضعف بازو همراهی دارد

در صورتی که دردی با ویژگی های بالا دارید و همزمان در بازوی خود نیز احساس ضعف می‌کنید، حتما به پزشک اطلاع دهید تا بررسی‌های بیشتر در رابطه با مشکل شانه شما انجام شود.

چه عواملی می‌توانند باعث ایجاد آسیب در عضلات روتاتور کاف شوند؟

همانطور که گفتیم، بیماری روتاتور کاف ممکن است در اثر یک آسیب شدید و ناگهانی به شانه یا یک روند تخریبی مزمن ایجاد شود. فعالیت‌هایی که با بالا بردن مکرر بازو یا بالا نگه داشتن وزنه‌های سنگین در بالای سر برای مدتی طولانی می‌تواند باعث تخریب تاندون‌های عضلات شانه‌ شود.

یک سری عوامل زمینه‌ای نیز می‌توانند احتمال ایجاد آسیب در عضلات شانه را افزایش دهند. این عوامل عبارت‌اند از:

  • سن: هرچه سن شما بالاتر برود، خطر ایجاد آسیب در عضلات روتاتور شانه نیز افزایش خواهد یافت. پارگی عضلات روتاتور کاف شانه بیشتر افراد بزرگ‌تر از۶۰ سال را درگیر می‌کند.
  • اشتغال در کارهای ساختمانی: در مشاغلی مثل نجاری و رنگ‌آمیزی ساختمان، فرد به طور مکرر بازوی خود را حرکت می‌دهد. این حرکات مکرر یکنواخت، به خصوص اگر در بالای سر انجام شوند، می‌توانند در طول زمان باعث ایجاد آسیب در عضلات روتاتور کاف شوند.
  • سابقه خانوادگی: مطالعات مختلفی نشان داده اند که احتمال وقوع پارگی‌های عضلات روتاتور کاف در اعضای خانواده فرد مبتلا بالاتر از سایر افراد است. بنابراین احتمالا عوامل ژنتیکی نیز در ایجاد این آسیب نقش دارد.

آسیب به عضلات شانه چه عوارضی ممکن است به همراه داشته باشد؟

در صورتی که آسیب‌های وارده به‌ عضلات روتاتور کاف اصلاح نشوند، ممکن است شانه فرد به دلیل کم‌ تحرکی دچار ضعفی پیشرونده شود. این ضعف فرد از انجام حرکات شانه، به خصوص حرکات بالابرنده شانه ناتوان می‌کند و بعد از مدتی ممکن است مفصل شانه نیز دچار آسیب‌های غیرقابل جبران شود. عدم تحرک شانه در بلند مدت باعث ضخیم شدن  بافت احاطه کننده مفصل شده و نتیجتا باعث تنگی فضای مفصلی شود. تنگی فضای مفصلی باعث جلوگیری از حرکت آزادانه استخوان‌های شانه خواهد شد.

آسیب‌دیدگی عضلات شانه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک با گرفتن شرح حال و انجام معاینه می‌تواند به وقوع آسیب در عضلات اطراف شانه شما شک کند. پزشک نقاط مختلف بر روی شانه را لمس و بازوی شما را در جهات مختلف حرکت خواهد داد. ارزیابی توان عضلات بخش دیگر معاینات است و پزشک با انجام معایناتی قدرت عضلانی شما را ارزیابی خواهد کرد.

در ادامه، پزشک جهت بررسی‌های بیشتر ممکن است انجام تصویربرداری‌های مختلفی را درخواست کند. این تصویربرداری‌ها شامل موارد زیر هستند:

تصویربرداری اشعه ایکس: از این روش نه برای دیدن عضلات آسیب دیده، بلکه جهت بررسی شکستگی‌های استخوانی یا سایر علل احتمالی درد شانه مثل التهاب مفصل شانه استفاده می‌شود.

سونوگرافی: در این روش با استفاده از امواج فراصوت پزشک به صورت همزمان می‌تواند بافت‌های درون بدن مثل عضلات و تاندون‌ها را ببیند و با طرف سالم مقایسه کند.

MRI: با این روش می‌توان تمام ساختارهای شانه را با جزئیاتی بسیار دقیق مشاهده کرد.

آسیب به عضلات روتاتور کاف چگونه درمان می‌شود؟

درمان آسیب دیدگی‌های عضلات شانه بسته به شدت آسیب، می‌تواند تنها شامل درمان‌های حمایتی مثل استراحت، یخ‌ درمانی و فیزیوتراپی باشد یا نیاز به روش‌های تهاجمی‌تر مثل جراحی پیدا کند.

تزریق استروئید

در صورتی که درمان‌های حمایتی نتوانند درد شانه را کاهش دهند، ممکن است پزشک به مفصل شانه شما استروئید تزریق کند. این روش به خصوص هنگامی کاربرد دارد که درد شب‌ها شما را از خواب بیدار نماید یا مانع از انجام فعالیت‌های روزانه یا انجام تمرین‌های فیزیوتراپی گردد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی معمولا نخستین روش درمانی است که پزشکان به بیمار خود توصیه می‌کنند. تمرین‌های فیزیوتراپی می‌توانند به شما کمک کنند تا قدرت عضلانی شانه‌ خود را بازیابید. همچنین در صورت انجام عمل جراحی نیز فیزیوتراپی کاربرد مهمی در مرحله نقاهت بعد از عمل خواهد داشت.

جراحی

اعمال جراحی مختلفی ممکن است برای آسیب‌های عضلات روتاتور کاف انجام شود. از جمله این روش‌ها می‌توان به:

  • اصلاح تاندون به روش آرتروسکوپیک
  • اصلاح تاندون با عمل باز
  • عمل ترانسفر تاندون
  • عمل تعویض مفصل شانه

اغلب دردهای ناشی از آسیب‌های خفیف عضلات شانه خودبخود و با مراقبت‌های صحیح بهبود می‌یابند. از انجام کارهایی که درد شانه را تشدید می‌کنند پرهیز کنید. از بلند کردن اجسام سنگین یا انجام فعالیت‌های بالای سری تا زمانی که درد شانه کاملا بهبود یابد دوری کنید. یخ گذاری می‌تواند باعث کاهش درد عضلات شانه شود. مسکن‌هایی مثل ایبوپروفن یا استامینوفن نیز می‌توانند در کنترل درد مفید باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست