آرتریت لوپوسی

آرتریت به معنای التهاب مفصل است. در افراد مبتلا به لوپوس، آرتریت بسیار شایع است. لوپوس یک بیماری در مفاصل است که به دلیل اختلال در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌شود. سیستم ایمنی از بدن در برابر میکروب‌ها محافظت می‌کند؛ اما در افراد مبتلا به لوپوس، این سیستم به بافت‌های طبیعی بدن حمله کرده و باعث تخریب بافت و ایجاد علائم بیماری می‌شود. در آرتریت لوپوسی نیز سیستم ایمنی به مفاصل حمله کرده و باعث ایجاد تخریب و التهاب در آن‌ها می‌شود. التهاب مفصلی در افراد مبتلا به لوپوس با درد و تورم همراه است. این بیماری شدید نیست؛ اما ممکن است تا هفته‌ها باقی بماند و گاهی تا پایان عمر نیز همراه بیمار خواهد بود.

لوپوس چیست و با چه علائمی آن را می‌شناسیم؟

لوپوس یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت‌های خودی و مفاصل حمله می‌کند و باعث تخریب آن‌ها می‌شود. در بیماران مبتلا به لوپوس، سیستم ایمنی به قلب، کلیه، ریه و مغز آسیب می‌رساند و در سطح بدن راش‌هایی ایجاد می‌کند که در اثر قرار گرفتن در معرض نورآفتاب بدتر می‌شوند. راش نوعی ضایعه سرخ‌رنگ پوستی است که اغلب با خارش همراه می‌باشد.

افراد مبتلا به لوپوس به علت کاهش گلبول قرمز، دچار آنمی (کم‌خونی) می‌شوند و به علت کاهش گلبول‌های سفید خون، در معرض عفونت‌های مختلف قرار می‌گیرند. از هر ده فرد مبتلا به لوپوس، نه نفر خانم هستند. سن شایع ابتلا به بیماری لوپوس بین پانزده تا چهل و پنج سال است و این بیماری در افراد با سنین پایین‌تر تظاهرات شدیدتری ایجاد می‌کند.

علائم اولیه لوپوس به بیماری‌های خودایمنی دیگر شباهت دارد. این تظاهرات شامل موارد زیر هستند:

  • احساس خستگی
  • تب
  • ریزش مو
  • راش (ضایعات پوستی دانه مانند که معمولا با خارش یا قرمزی همراه است)
  • مشکلات ریوی
  • مشکلات کلیوی
  • مشکلات تیروئیدی
  • مشکلات گوارشی
  • خشکی دهان و چشم‌ها
  • تورم مفاصل

لوپوس

آرتریت چیست؟

آرتریت به معنای التهاب مفاصل است. در افراد مبتلا به آرتریت، درد و تورم و خشکی صبگاهی در مفصل مشاهده می‌شود. در نیمی از افراد، این درد مفصل روی فعالیت روزانه آن‌ها اثر می‌گذارد. آرتریت مفصل، محدوده حرکت مفاصل را تحت تاثیر قرار داده و جلوی فعالیت طبیعی و حرکت عضو را می‌گیرد.

آرتریت لوپوسی به چه دلایلی به وجود می‌آید؟

ژن‌ها مسئول تشکیل بخش‌های مختلف بدن هستند و هر کاری که در بدن انجام می‌شود تحت نظر ژن‌هاست. گاهی در ژن‌ها تغییری ایجاد می‌شود که فعالیت طبیعی آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به این تغییر، جهش می‌گوییم. جهش در یک ژن به نام STAT4، احتمال ابتلا به لوپوس را دو برابر کرده و احتمال ابتلا به آرتریت را نیز حدود شصت درصد افزایش می‌دهد. به عبارت دیگر جهش در این ژن، احتمال بروز بیماری‌های خودایمنی را افزایش می‌دهد.  علت این جهش در ژن همچنان به طور دقیق مشخص نیست؛ اما عواملی مانند استرس، عفونت ویروسی، برخورد با مواد شیمیایی یا برخی داروها در وقوع این جهش موثرند.

دلایل آرتریت لوپوسی

آرتریت لوپوسی چگونه تظاهر می‌یابد؟

لوپوس به صورت تظاهرات خفیف پوستی و مفصلی یا تظاهرات شدید سیستمیک می‌باشد. از تظاهرات اسکلتی عضلانی لوپوس می‌توان به آرتریت (التهاب مفصل)، آرترالژی (درد مفصل)، میوزیت (التهاب عضله) و تخریب استخوان‌ها اشاره کرد. آرتریت از تظاهرات شایع در لوپوس است (بیش از ۷۵ درصد). آرتریت در دو یا چند مفصل محیطی با حساسیت، تورم یا تجمع مایع همراه است. در این بیماری عموما خوردگی و تخریب مفصل مشاهده نمی‌شود.

تشخیص لوپوس

مراحل و روش‌هایی که باید برای بررسی فرد از نظر ابتلا به بیماری لوپوس انجام شوند عبارت اند از:

  • آزمایش سلول‌های خونی: در آزمایش خون تعداد گلبول‌های قرمز، سفید و پلاکت شمارش می‌شود.
  • آزمایش بیوشیمیایی خون: با بررسی مواد شیمیایی خون و ادرار، سلامت کلیه و کبد و سایر ارگان‌ها بررسی می‌شود.
  • بیوپسی: بیوپسی (برداشتن نمونه از یک بافت) از راش پوستی یا کلیه در مرحله فعال بیماری انجام می‌شود.
  • بررسی از نظر وجود آنتی‌بادی‌ها: تست آنتی بادی‌های موجود در خون مثل ANA و Cardiolipin به تشخیص کمک می‌کند.
  • بررسی فاکتورهای التهابی: ESR و CRP دو پروتئین در خون هستند که سطح التهاب در بدن را نشان می‌دهند.
  • بررسی کمپلمان‌ها: پروئتین‌های کمپلمان، دیگر پروتئین‌های موجود در خون هستند که در لوپوس فعال سطح آن‌ها افزایش می‌یابد.

درمان آرتریت لوپوسی

این بیماری درمان و بهبود قطعی ندارد. اما برای مدیریت بهتر التهاب و کنترل علائم بیماری، درمان‌هایی انجام می‌دهیم.

  • داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): آسپرین، ناپروکسن و ایبوپروفن از جمله داروهای این دسته‌اند که بدون نسخه در اختیار بیماران قرار می‌گیرد. بیشتر افراد مبتلا به لوپوس برای کنترل درد و التهاب مفصل از این دسته دارویی استفاده می‌کنند، ولی جز در موارد خفیف استفاده از این داروها کمک زیادی نمی‌کند.
  • کورتیکواستروئید: داروهای ضد التهاب با قدرت تاثیرگذاری بالا هستند ولی به دلیل عوارض زیادی که دارند دوزهای کم آن‌ها در درمان استفاده می‌شود. کورتیکواستروئیدها به صورت قرص‌های خوراکی یا تزریق داخل مفصل مصرف می‌شوند.
  • DMARDS: داروهای این دسته، وقتی استفاده می‌شود که درمان استاندارد برای کنترل بیماری شکست بخورد. ریتوکسیمب از داروهای این دسته است. این داروها تولید آنتی‌بادی یا اثر یک مولکول خاص را مسدود می‌کنند.
  • داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی: این داروها در موارد خاص استفاده می‌شود.
  • درمان جراحی: در صورت رخداد تخریب استخوان توصیه می‌شود.

کنترل بیماری آرتریت لوپوسی

اصلاح سبک زندگی  برای مدیریت و کنترل لوپوس ضروری به نظر می‌رسد.

  • خوردن غذاهای مغذی: یک رژیم غذایی سالم باید شامل میوه، سبزیجات، پروتئین و چربی‌های مفید مانند روغن زیتون و آووکادو و سرشار از امگا ۳ باشد.
  • تناسب بین ورزش و استراحت: اگر بیماری در مرحله فعال خود است و درد زیادی در مفاصل احساس می‌کنید، باید استراحت کنید تا التهاب و درد مفصل کم شود. در شرایطی که بیماری فعال نیست و درد زیادی در مفصل ندارید، فعالیت‌های روتین و ورزش‌های سبک هوازی انجام دهید؛ چراکه می‌تواند سبب کاهش تنش و درد شود.
  • محافظت از پوست: اشعه خورشید و لامپ‌های فلئورسنت باعث ایجاد راش در پوست و فعال شدن بیماری می‌شود. همیشه از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید و هر ساعت، یا بعد از عرق کردن و شنا و لباس عوض کردن آن را دوباره تمدید کنید. در ساعت‌های اوج آفتاب بین ساعت ده صبح تا چهار بعد از ظهر بیرون نروید. از کلاه یا لباس‌هایی که در مقابل نور افتاب از پوست شما محافظت می‌کند، استفاده نمایید.
  • سیگار ممنوع: سیگار به بدن شما آسیب می‌زند و علائم بیماری را تشدید می‌کند.
  • کاهش استرس: با انجام یوگا و مدیتیشن استرس را کاهش داده و روحیه مثبت خود را تقویت کنید. فعالیت‌های لذت بخش را بیشتر انجام دهید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست