آرتریت عفونی

آرتریت به معنای التهاب در یک یا چند مفصل می باشد. علائم مفصلی آرتریت شامل تورم، درد، قرمزی، سفتی و کاهش دامنه حرکتی مفصل است. آرتریت عفونی یا آرتریت سپتیک، نوعی بیماری التهابی است که در اثر ورود عوامل عفونی به فضای مفصلی ایجاد می شود. این بیماری هنگامی ایجاد می‌شود که یک کانون عفونی در اطراف مفصل ایجاد شود و عوامل ایجاد کننده آن عفونت بتوانند به مفصل راه یابند. موارد مختلفی می‌توانند باعث ایجاد این کانون عفونی شوند که از جمله آن‌ها می‌توان به جراحی اخیر، زخم باز، تزریقات غیراصولی و عفونت استخوان‌های مجاور مفصل اشاره کرد. عوامل عفونی از طریق خون نیز می‌توانند وارد مفصل شوند.

آرتریت عفونی به طور معمول یک مفصل را درگیر می کند. این مفصل عموما یکی از مفاصل بزرگ بدن مثل زانو، لگن یا شانه می باشد. مفاصل کوچک‌تر مثل مفصل انگشتان معمولا پس از عفونت های ویروسی یا آسیب‌های مستقیم مثل گاز گرفتگی دچار آرتریت عفونی می شوند. آرتریت عفونی عموما کودکان، افراد مسن و معتادان تزریقی را درگیر می کند.

علائم و نشانه های آرتریت عفونی

آرتریت عفونی یک شرایط اورژانسی است؛ به همین دلیل باید به سرعت تشخیص داده شده و درمان شود و در غیر این صورت ممکن است عوارض جبران ناپذیری را برای فرد ایجاد کند. شناخت علائم و نشانه‌های این بیماری می‌تواند روند تشخیص و درمان این بیماری را تسریع کرده و از بروز این عوارض جلوگیری کند. این علائم شامل موارد زیر می‌باشد:

  • درد شدید در مفصل که با حرکت دادن مفصل بدتر می شود.
  • تورم در ناحیه مفصل
  • گرمی و قرمزی اطراف مفصل
  • تب
  • تعریق
  • خستگی و بی حالی
  • ضعف
  • کاهش اشتها
  • افزایش ضربان قلب
  • بی قراری

علائم دیگر با توجه به عامل ایجاد کننده آرتریت عفونی متفاوت می باشند.

علل آرتریت سپتیک

  • بیماری لایم: این بیماری یک بیماری باکتریایی بوده و عامل ایجاد کننده آن باکتری بورلیا می‌باشد. این باکتری از طریق گزش کنه وارد جریان خون می شود. بیماری لایم معمولا با تاخیر تشخیص داده می‌شود. علائم این بیماری به صورت تب، سردرد، سفتی گردن، میالژی، آرترالژی و اریتم مزمن می باشد. در صورتی که بیماری لایم به موقع درمان نشود، ممکن است باعث عفونت مفصل شده و علائم آرتریت عفونی را بروز دهد.
  • گنوره‌آ: باکتری گنوره‌آ از راه تماس جنسی منتقل می شود. این باکتری می تواند سبب ایجاد تب، راش پوستی و ایجاد درد در یک یا چند مفصل و تاندون شود.
  • عفونت استافیلوکوکی: شایع ترین علت باکتریایی آرتریت عفونی، استافیلوکوک ها می باشند که می توانند از طریق بریدگی ها و شکستگی های پوستی یا از طریق غذای آلوده ایجاد عفونت کنند. عفونت استافیلوکوکی یک بیماری جدی است و در صورت عدم درمان ظرف چند روز می تواند سبب ایجاد آسیب مفصلی شود.
  • توبرکلوز: سل، عفونت ناشی از باکتری مایکوباکتریوم توبرکلوزیس می باشد. این بیماری معمولا ریه ها را تحت تاثیر قرار می دهد، اما می تواند نقاط دیگر بدن از جمله دستگاه گوارش، اعصاب، سیستم لنفاوی، پوست، استخوان ها و مفاصل را نیز تحت تاثیر قرار دهد. آرتریت ناشی از سل عموما ستون فقرات و مفاصل بزرگ مثل لگن و زانو را درگیر می کند. التهاب مفصلی ناشی از سل به تدریج ایجاد می شود و سیر مزمنی دارد.
  • عوامل ویروسی: ویروس هایی همچون ویروس های دستگاه تنفسی، ویروس HIV، پاروویروس ها، سرخک، اوریون و هپاتیت می توانند سبب ایجاد آرتریت عفونی شوند. این ویروس ها می توانند مفاصل متعددی را به صورت همزمان تحت تاثیر قرار دهند و علائم مشابه با آرتریت روماتویید ایجاد نمایند.

عوامل خطر در ابتلا به آرتریت عفونی

  • مشکلاتی هم چون نقرس و لوپوس
  • سابقه جراحی مفصل
  • مسائل خاص پوستی
  • زخم باز
  • اعتیاد به الکل و داروهای تزریقی
  • استفاده از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
  • ضعف سیستم ایمنی
  • سرطان
  • سیگار
  • دیابت

تشخیص آرتریت عفونی

پزشک جهت تشخیص عفونت در مفصل شرح حال گرفته و معاینه انجام می‌دهد. در معاینه مفصل مبتلا به آرتریت، معمولا افزایش مایع مفصلی وجود داشته و معاینه کننده می‌تواند آن را به خوبی مشاهده و لمس کند. با لمس مفصل درگیر، فرد ممکن است از درد موضعی شکایت داشته باشد که با حرکت دادن بدتر می‌شود. ممکن است علائم سیستمیک مانند تب، ضعف و بی حالی نیز در فرد دیده شوند. پزشک معمولا سیستم‌های دیگر بدن از جمله دستگاه گوارش، پوست و چشم را نیز از نظر وجود عفونت بررسی و معاینه می‌کند. معمولا برای تایید تشخیص ضروری است تا پزشک موارد زیر را بررسی کند:

  • آزمایش شمارش خون: بررسی تعداد گلبول های سفید و کشت خون از نظر وجود باکتری
  • آزمایش مایع مفصلی
  • بررسی های تصویر برداری مثل X-RAY، MRI، CT Scan، Nuclear Scan

درمان آرتریت عفونی

درمان دارویی

در مواردی که عامل بیماری زا باکتری می باشد، از آنتی بیوتیک تزریقی برای درمان استفاده می شود. پزشک متخصص از اطلاعات به دست آمده از تست های مختلف برای تجویز آنتی بیوتیک موثر استفاده می کند. تاخیر در شروع درمان منجر به تخریب غضروف مفصلی خواهد شد و به همین دلیل باید هرچه سریع‌تر اقدام کرد. بیشتر اوقات علائم ۴۸ ساعت پس از شروع درمان آنتی بیوتیکی بهتر می‌شوند. درمان خوراکی آنتی بیوتیکی باید به مدت ۶ هفته ادامه پیدا کند. فرد برای بهبودی کامل باید دوره درمان را به اتمام برساند. در موارد قارچی، داروهای ضد قارچ جایگزین آنتی بیوتیک خواهند شد. موارد ویروسی نیازمند درمان خاصی نمی باشند.

درناژ مایع مفصلی

به منظور کاهش درد و تورم مفصلی و جلوگیری از تخریب بیشتر مفصل، مایع مفصلی به وسیله جراحی باز یا آرتروسکوپی، توسط پزشک متخصص تخلیه می شود.

درمان های تسکینی

از جمله روش‌های تسکینی می‌توان به استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروییدی، استراحت دادن به مفصل، آتل گرفتن مفصل آسیب دیده و فیزیوتراپی اشاره کرد.

درمان آرتریت عفونی

سایر درمان ها

ممکن است فرد نیازمند جراحی به منظور حذف بخش های آسیب دیده و جایگذاری مجدد مفصل باشند. این جراحی پس از اتمام دوره درمان انجام می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست